Кешеләр күңелендә якты эз калдырды

Ул филиалны 2018 елның декабреннән җитәкләде. Аның кул астында редакция коллективы сигез елга якын мөһим эш алып барды – районның нинди эшләр һәм проблемалар белән яшәве, икътисад тармакларының үсеше, бу җирдә хезмәт куючы кешеләр, гореф-гадәтләрнең ничек саклануы һәм мәдәният үсеше турында сөйләде.

Людмила Жаренова журналистикада югары дәрәҗәле белгеч, үз һөнәренә, үз коллективына тугры кеше булды, аны барысы да хөрмәт итте, гаиләсе һәм якыннары яратты. Ул тормышны, янәшәдә яшәүче һәм эшләүче кешеләрне яратты, һәр якты мизгелнең кадерен белде. Людмила Викторовна редакциядәге һәр хезмәттәшенә генә түгел, ә аларның балаларына һәм оныкларына да җылы мөнәсәбәттә булды.

Безнең мөхәрриребез һәр нәрсәдә: газета, сайт, социаль челтәрләр өстендә эшләүдә максималист иде. Сыйфатлы мәкалә булдыру өчен күпме вакыт һәм көч кирәк булса да, ул вакытын да, көчен дә кызганмады. Людмила Викторовна, шәхси вакыты һәм ресурслары турында уйламыйча, һәр эштә 200 процентка бирелә ала иде. Ул газетаны бик яратты һәм басманың гасырга якын тарихы булуы белән горурланды, без аның дәвамчылары булуыбызны ассызыклады.

Пәнҗешәмбе көннәрендә ул биткә салынган гәзит битләрен җентекләп укый һәм төзәтә иде, ә җомга көннәрендә «Сельская новь» газетасының яңа санын ачып:

– Шулай да, безнең газета бик яхшы килеп чыкты! – дия иде.

Ул каты авыру белән көрәшкәндә, без газета һәм электрон мәгълүмат мәйданчыкларының дәрәҗәсен сакларга тырыштык. Людмила Викторовна, беркайчан да төшенкелеккә бирелмәде. Ул тормышка Аллаһ биргән бүләк итеп карады. Без дә аның үрнәгенә иярәбез: без аның белән бәйле күңелле мизгелләрне истә тотарбыз. Ул үзе турында якты эз калдырды.

Безнең хезмәттәшебезне яхшы белгән кешеләр аның турында менә ничек сөйләделәр:

«Татмедиа» республика матбугат һәм массакүләм коммуникацияләр агентлыгы җитәкчесе Айдар Сәлимгәрәев баш мөхәррир-филиал җитәкчесе вазифасында

Людмила Викторовнаның эшен югары бәяләде:

1995 елдан башлап аның карьерасы республиканың абруйлы басмаларының берсе редакция коллективында башлана, ә 2019 елда Людмила Викторовна аны җитәкләде. Ул үз эшенең чын остасы, хөрмәтле җитәкче, игелекле күңелле һәм җылы йөрәкле кеше иде. Бу бөтен Татарстан журналистикасы өчен кайтарып булмаслык югалту. Коллегабыз турындагы якты истәлек күңелләребездә мәңге сакланыр.

«Татмедиа» АҖ башкарма директоры Нияз Гәрәев:

– Без барыбыз да аның тормышы өчен ничек көрәшкәнен белә идек. Ул бик көчле кеше иде. Аны бик тәрбияле, максатчан табигатьле итеп хәтерлибез. Авырып киткәч тә, ул, күпләр кебек, күңел төшенкелегенә дә, истерикага да бирелмичә, бу куркыныч чир белән сабыр гына көрәште. Бу аның холкының ныклыгын, югары ихтыяр көчен күрсәтә. Җитәкче вазифасында ул республикада иң яхшыларның берсе иде. «Татмедиа»да халык белән эшләү офисын оештыру кирәклеге турында сөйләшә башлау белән, катлаулы икътисади вәзгыятькә карамастан, ул беренчеләрдән булып филиалда шундый кабинет ачты.

Үсешкә өлеш

ТР Журналистлар берлеге үзенең электрон басмасында болай дип язды:

– Югары һөнәри, инициативалы, позитив коллегага авыл басмасын сигез ел гына җитәкләргә туры килде. Әмма бу еллар нинди нәтиҗәле булды! Газетаның эчтәлеге яхшырды, сайт һәм социаль челтәрләрнең рейтингы үсте, район басмасы тарихында беренче тапкыр Россия Цифрлы үсеш министрлыгы һәм «Татмедиа»ның ике федераль гранты отылды, «Сельская новь» басмасының йөз елга якын тарихына багышланган «халык» музее ачылды, элекке баш мөхәррирләр Роза Хәбибуллина һәм Фәхретдин Шәязданов истәлегенә иҗади бәйгеләр үткәрелде…

Людмила Викторовна үзе дә туган газетасы диварларында иҗади яктан ныгыды һәм үсте. Мәктәптә укыган чагында ук аның лирик шигырьләре район басмасында басылган. Аннары олы тормыш – радиода оештыручы, корректор, хәбәрче (20 ел дәвамында), баш мөхәррир урынбасары.

Үзе җитәкче булгач та, ул «яңача эш итәргә» тотынмады, ә бары тик элеккеге хезмәттәшләренең казанышларына «бөтенлек кенә өстәде», алар башлаган проектларны тәмамлады, үзе дә яңаларын башлады, даими рәвештә газетаның абруе, хезмәткәрләрнең иминлеге, аларның эмоциональ-әхлакый халәте турында кайгыртты.

Яшәп калырга ашыкты, бөтен җиргә өлгерде, кешеләргә позитив, яхшылык кына өләште.

«Без хезмәткәрләрнең барлык балаларын да йөреп чыктык, сугышта яраланган сыйныфташымның балаларын котладык», «безгә әле компьютерлар да бирәчәкләр», «бүген без ветераннарны чакырдык», «бүген без зиратка чәчәкләр куеп кайттык»… Бу һәм башка күп кенә юллар аның ватсаптагы хәбәрләреннән инде тарих кына булып калды, кызганычка каршы.

ТР Дәүләт Советы депутаты Камил Гыйльманов:

– Бүген бик тә авыр көн. Людмила беркайчан да бирешми торган кеше иде. Мин аны журналист буларак белдем, без бергә күп эшләдек. Аның якты истәлеген күңелләребездә сакларбыз. Ул редакция өчен, коллектив өчен көрәште. Тормышта аның бер сыйфаты бар иде, ул чын көрәшче иде.

Район башлыгы урынбасары Илшат Заһидуллин:

– Һәр эштә ул беренче иде. Беренче булып яңалыкларны белеп, аларны уртаклаша, эшенә бөтен җаны белән бирелгән кеше иде. Теләсә кайсы һава торышында, яңгырмы, кармы, фотоаппарат белән ул алгы сызыкта иде, һәм икенче көнне без инде газетада бу турыда мәгълүмат укый идек. Ул эше, Аксубай өчен янып яшәде, барлык актуаль проблемаларны яктыртты. Безнең район өчен бу бик зур югалту. Яшь, киләчәге булган – без аны беркайчан да онытмаячакбыз.

«Югары Ослан Медиа» хезмәттәшләре югалту кайгысын уртаклаштылар:

– Безнең коллектив өчен Людмила Жаренова гади хезмәттәш кенә түгел иде. Ул чын дус, һәрвакыт киңәш сорарга, шатлыкны да, авырлыкларны да уртаклашырга, ярдәм һәм аңлау табарга мөмкин булган кеше иде. Аның яхшылыгы, ярдәмчеллеге һәм эшенә булган ихлас мәхәббәте безнең хәтердә мәңгегә калачак.