Аксубай ветеранының язмышы халыкның тере тарихы кебек

Галина Михайловна Пономаревка авылында туып үсә. Хәзерге вакытта бу торак пунктта бары тик бер генә гаилә яши, шуның ярдәмендә әлеге авылның исеме район картасыннан юкка чыкмый. Ул елларда авыл матур табигать кочагында тулы канлы тормыш белән яши, колхоз, башлангыч мәктәп була. Галина Михайловна да, барлык яшьтәшләре кебек үк, бала чагыннан ук колхозда эшли.

– Безнең хуҗалык алдынгы иде, «Борьба» дип атала иде, – дип искә ала Галина Михайловна. – Авыл халкы басуларда да, фермада да бердәм эшләде. Без, балалар, өлкәннәрдән калышмаска тырыштык, һәр эштә аларның ярдәмчеләре булдык.

Урак вакытында авыл балалары белән бергә уңыш җыеп алуда катнаша. Аның куллары, урак белән ничек эшләүләрен, икмәк көлтәләрен ничек салуларын, сугу машинасында ничек эшләүләрен әле дә хәтерли. Гомер еллары хезмәттә уза. Нинди генә эшләр башкарырга туры килми – урман кисәргә дә, кирпеч заводында эшләргә дә (ул елларда колхозның үз кирпеч заводы да булган), төзелеш материаллары, кирпеч ташырга да. Ул беркайчан да авыр эштән курыкмый. 1966 елда Галина Михайловна Сөнчәле егете Виктор Андреевка кияүгә чыга. Гаиләдә өч кыз бала дөньяга килә. Ире электрика буенча белгеч булып эшли, үзе терлекчелектә хезмәт куя. Гаилә музыкага, халык иҗатына зур мәхәббәт белән аерылып торган.

–Әти аккордеонда уйный, әни җырлый иде, – дип искә ала хезмәт ветеранының кызы Вера Уканеева. – Ул беркайчан да эшсез утырмады, безне дә хезмәткә өйрәтте. Кул эшләре белән шөгыльләнгән арада җырлый идек.

Әнидән бик күп җырлар язып алдым.

Кызлар үсеп буй җитеп, үз гаиләләрен корганнар, аларда да халык җырлары тынмый. Галина Михайловна балалары, оныклары белән очрашуга шатланып яши. Ул гаилә вакыйгаларының, эшләрнең үзәгендә, олы яшьтә булуына карамастан, кирәкле булырга тырыша.

Пенсионер ханым бакчачылык белән шөгыльләнергә дә ярата, теплицада зур кызыксыну белән эшли, кызларын яшелчә үсентеләре белән тәэмин итә.