Тормышын куркыныч астына куеп, сугыш кырыннан зыян күргән танкны чыгара

1940 елның сентябрендә армиягә алына. Барабаш хәрби шәһәрендә 50 нче аерым разведка танк батальонында механик-шофер булып хезмәт итә.

1941 елның октябрендә Иван хезмәт иткән частьны Волхов фронтына җибәрәләр. Часть беренче бәрелешләрдә үк зур югалтуларга дучар була һәм кабат формалашу өчен Горькийга озатыла. Шуннан соң часть 159 нчы танк бригадасы составында хәлиткеч Сталинград сугышында катнаша.

Тамбовта танк полкының 259 нчы аерым полкы составында чираттагы формалашулардан соң, Иван Котанкин сугышкан танк часте КурскОрел дугасына җибәрелә.

Бу канкойгыч сугышларда ул каты яралана. Ливна һәм Ельца шәһәрләре госпитальләрендә дәвалана. Аякка басканнан соң, Орел янындагы бәрелешләрдә катнаша һәм анда контузия ала. Кыр госпиталендә дәвалана, анда аны КПСС сафларына алалар һәм «Кызыл Йолдыз» ордены белән бүләклиләр.

Якташыбыз Днепрны формалаштыруда катнаша. 1944 елның июлендә Иван Котанкин часте беренче тапкыр формалаштырылган үзйөрешле артиллерия полкы составына кертелә.

Львовны азат иткәннән соң, аны беренче гвардия үзйөрешле артиллерия Львов полкы дип  үзгәртәләр.

Шулай итеп, часть сугышлар белән Польшага кадәр барып җитә. Висла янында урнашып торган вакытта Иван Котанкин, гомерен куркыныч астына куеп, яу кырыннан зыян күргән танкны чыгара. Уяулык һәм батырлык күрсәткәне өчен өченче дәрәҗә Дан ордены белән бүләкләнә. 1944 елның декабрендә Чирчик шәһәренең танк училищесына юллама ала, әмма аны тәмамлый алмый – тиф чирен йоктыра. Җиңү көнен Чиләбе госпиталендә каршылый. Госпитальдән чыккач 48 нче аерым танк полкы составында Поль шага Кальберг шәһәренә җибәрелә.

1946 елның августында Иван Котанкин демобилизацияләнә. Казан танк училищесында укулар уза, аннан аңа гвардия кече лейтенанты исеме бирелә.

Фото: гаилә архивыннан алынды.