Авыл хуҗалыгы тармагы ветераны Александр Васильевка сиксән яшь тулды

Әтисез үскән малай кечкенәдән хезмәтнең тәмен белә.

Белем алу өчен егеткә чын характер күрсәтергә туры килә. Туган авылында сигезьеллык мәктәпне тәмамлый, ә өлкән сыйныфларда Аксубай мәктәбендә белем ала. Ял көннәрендә өйгә кайтып йөриләр, ул елларда Аксубайга барып-кайту өчен транспорт турында сүз дә булмый. Еш кына авыл малайлары пычрак, яңгырлы көннәрдә һәм кышкы салкыннарда район үзәгенә җәяү баралар һәм кире кайтканда да шулай ук тәпиләргә туры килә.

Мәктәпне тәмамлагач, Александр дуслары белән армиягә китәргә әзерләнә. Ләкин көтмәгәндә, башта югары белем алырга, аннары хезмәт итәргә дигән карарга килә. Дусты белән Казан авыл хуҗалыгы институтына укырга керәләр. Александр — агрономия, ә иптәше – икътисад факультетына.

Язмыш егеткә авыр сынау әзерли: Александр өченче курста укыганда әнисе вафат була. Ятим калган егет укуын дәвам итә алсын өчен, колхоз рәисе студентка стипендиясенә өстәмә рәвештә ай саен биш сум түләргә боера. Кечкенә сеңлесен балалар йортына урнаштыралар.

Бу вакыйгалар турында сөйләгәндә, Александр Иванович күз яшьләрен тыя алмады — ярты гасырдан артык вакыт узса да, истәлекләр йөрәген әрнетә.

Шулай да, ул барлык авырлыкларны җиңә, укуын тәмамлый, агроном белгечлеге ала.

Ул елны Карл Маркс исемендәге колхозга юллама белән өч яшь белгеч килә: алар арасында агроном Александр Васильев һәм икътисадчы Геннадий Сергеев та була. Бу гыйнвар ае була. Ә язгы чәчү тәмамлангач, яшь белгечләрне армия сафларына хезмәт итәргә чакыралар.

Мари сазлыкларыннан алып Камчаткага кадәр сузылган хәрби хезмәттән соң, ул туган хуҗалыгына әйләнеп кайта.

Һөнәрдә адымнар

Ветеранның хезмәт стажы — 36 ел. Ул барлык баскычларны үтә: орлыкчы агроном, баш агроном, колхоз рәисе. Шулай ук төрле елларда колхозның партия комитеты секретаре, авыл советы рәисе булып эшли. Ветеран искә алганча, хуҗалыкларны үзгәртеп кору чорында аеруча авыр була: ягулык, запчастьләр һәм акча булмаган вакытта да җир сөрергә, чәчәргә, икмәк урырга, колхозчыларга хезмәт хакы түләргә кирәк була. Ул ресурслар эзләп, юлдан кайтып керми.

– Хезмәт юлымда башкарырга туры килгән эшләр арасында миңа һәрвакыт агрономлык һөнәре күңелемә якын булды, – ди ветеран. – Җиргә тартылу һәрвакыт булды.

Ышанычлы тыл

Ышанычлы тылы, үзенең төп таянычы – тормыш иптәше Нина Николаевнаны Александр Иванович сеңелесенә кунакка баргач, Түбән Кондрата авылында очрата. Авыл клубында тыйнак кызны биергә чакыра. Менә инде 56 ел алар тормыш юлыннан бергә атлыйлар.

Нина Николаевна һөнәре буенча башта медик булган, аннары педагогия институтын тәмамлаган һәм бөтен гомерен балаларга белем һәм тәрбия бирүгә багышлаган – Савгач урта мәктәбендә рус теле һәм әдәбияты укыткан. Аның йөзләгән элеккеге укучысы бүген дә яраткан укытучыларын рәхмәт белән искә ала.
Ул ире өчен ышанычлы тыл була. Ире иртәдән кичкә кадәр җитештерү мәсьәләләрен хәл иткәндә, бөтен өй, хуҗалык эшләре һәм балаларны тәрбияләү аның җилкәсендә була.

Александр Иванович – битараф булмаган, актив тормыш позицияле кеше. Ул күп еллар дәвамында Карл Маркс исемендәге колхозның ветераннар советына җитәкчелек итте, кешеләрнең мәнфәгатьләренә кагылышлы мәсьәләләрне хәл итте. Сәламәтлеге какшый башлагач кына, ул бу эшен калдырды.

Бүген аның төп кайгыртуы, күңел тынычлыгы – гаиләсе. Нина Николаевна белән алар балалары, оныклары, оныкчыклары белән очрашу шатлыкларын кичереп гомер итәләр. Балалары читтә яши: олысы Ирина әнисе сукмагыннан киткән, педагог һөнәрен сайлаган, Мәскәү өлкәсендә яши, инглиз теле укыта, улы Сергей, әтисе кебек үк, авыл хуҗалыгы институтын тәмамлаган, Төньякта эшли. Васильевларның җиде оныгы һәм алты оныкчыгы бар.

Александр Васильев – районның тере тарихы. Ятимлектә үткән балачакка һәм авыр сынауларга карамастан, күңелендә яктылыкны, туган җиргә булган мәхәббәтне һәм үз эшенә тугрылыкны саклап калган кеше.