Үзе генә, ләкин ялгыз түгел

Аның бөтен тормышы – ул хезмәт сөючәнлек, ныклык һәм оптимизм үрнәге.

Фаиса Романовна 1934 елның 3 августында Котловка авылында туган. Яшь чагында Нурлат районының Бутаиха авылына күчә, анда гаилә кора һәм шунда ике улы дөньяга килә. Бөтен гомерен ул урман хәзерләүдә авыр хезмәт куюга багышлый, әмма язмыш аңа сынаулар да әзерләгән була. Эшендә алган авыр имгәнү инвалидлыкка китерә.

Уллары вафат булганнан соң, Фаиса Романовна ялгызы кала. 2017 елда ул Федоровка интернат-йортына килә һәм шуннан бирле биредә яши.

Юбилярның туган көнендә аны истәлекле туган көне белән котларга район хакимияте вәкилләре килде. Мәдәният йорты җитәкчесе Алексей Тимирясов тантана сәбәпчесе Фаиса Романовнага район башлыгыннан тәбрикләү открыткасы, чәчәкләр һәм бүләк тапшырды. Интернат-йорт директоры Надежда Никитина да ветеранга җылы котлау сүзләре белән мөрәҗәгать итте.

–Фаиса Романовна, – диде Надежда Никитина, – сез бик күп тормыш сынаулары аша үткәнсез. Тик сез – рух һәм оптимизм көченең чын үрнәге. Сезнең безнең арада булганыгыз өчен без бик шат һәм сезгә ныклы сәламәтлек, озын гомер һәм иминлек телибез!

Игътибар һәм кайгырту белән әйләндереп алынган Фаиса Романовна, котлауларга ихлас сөенде. Аның йөзендә – ягымлы елмаю, ә күзләрендә үзе турында онытмаганнары өчен рәхмәт очкыннары балкыды.